مرادی و موزرمی

شعر بختیاری
نویسنده : رضا مرادی - ساعت ٤:۱۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٧ تیر ،۱۳٩٠

چندیه وا تنم و به زیر ساتم نفسم

 

مست باوینه ی پر عطر صداتم نفسم

عهد بستم که تو ن هیچ به تهنا نهلم

پس قافم که روی باز واباتم نفسم

چه غم ار حونمه تو کردیه ویرون و خراو

زار و پابسته به او بند پلاتم نفسم

عمر مو پیش کشت تا که نمیری ای گل

مرگ ایر باز بیاهه به نیاتم نفسم

دی بهار و گل و نسرین و چمن سی چنومه

مو که سرمست چویلای میاتم نفسم

<><><>

منه ورد

دواره تش به جونم زی خیالت/همه هر چی غزل دارم حلالت

به حال خم منه ورد و دیه رو/ ز جونم چه اخو او چشم کالت

تو وا مو شوق پر زیدن ایکردی/ به بردی اشکنادن پر و
بالت

مو هم چی تو هنی تودار عشقم/ به جونم تش نهاد او نال و
نالت

مو هی چی رو به دیندات ایبرم ره/ تو چی دریای عشقی خوش به
حالت

<><><>

افتو عشق

به چنگ شو اسیرم افتو عشق/ بیو نهلم بمیرم افتو عشق

تشم سی سهدن صد خرمن درد/ بگ تا مو بگهرم افتو عشق

فلک نیهله که مو واتو بمهنم/ مو چی مه از تو دیرم افتو
عشق

ایر دارم هوای پر گشیدن/قفس دارم مو گیرم افتو عشق

مو جونم تشنه ی بارون عشقه/ بکن زی چشمه سیرم افتو عشق

پسینون بی که وردادیم به کهسار/غمت نیره ز ویرم افتو
عشق

ممیرا چی کویر شو گرهده/بوارون اور تیرم افتو
عشق

<><><>

دهدر بهار

وا خم گدم که امسال سر تا سرس بهاره/ اما دلم ندونست یو دنگ
روزگاره

ئی ره که ایرسونه پا وسته ای به حونه ت/ چن آسمون درازه هم دیر و
ناهواره

فانوسم اشکنادی وا برد بی بفایی/اما به نور عشقت تی ها مو غم
نداره

گولم مزن زمونه مو دهدر بهارم/ سوزم همیشه حتا بارون ایر
نباره

وا ترکه ای ز عشقت وستی به جون ئی دل/جاری بزن "ممیرا" بیچاره تازه
کاره

<><><>


comment نظرات ()